Yıldızlarda, gezegenlerde ve sayısız canlı türünde görülen düzenin ve amacın anlamı nedir?
Yaratılışın her köşesinde kendini gösteren bu hikmet, geçici dünya hayatının ötesinde bir hakikate işaret ediyor olabilir mi?
Bu yazı ve videolarda, Bediüzzaman Said Nursî’nin Risale-i Nur Külliyatı’nda yer alan Yirmi Dokuzuncu Söz’ün İkinci Maksadının İkinci Esası çerçevesinde kâinatın hikmetini ve ebedî saadetle olan ilişkisini ele alıyoruz.
📖 BU YAZI VE VİDEOLARDA NELERİ ELE ALIYORUZ?
• Kâinattaki düzen ve hikmet bize ne anlatıyor? • Yaratılıştaki maksat ile ilâhî hikmet arasında nasıl bir ilişki var? • Ebedî saadet olmasaydı, kâinatta gördüğümüz bu hikmeti nasıl anlayabilirdik? • Dünya hayatının ötesinde bir saadet düşüncesi, yaratılışın anlamıyla nasıl ilişkilendirilebilir?
Bize verilen nimetlerden kâinatın kusursuz ahengine kadar her şey, daha büyük bir manayı düşünmeye davet ediyor.
Bu bölümde ayrıca, aynı meselenin daha ayrıntılı biçimde ele alındığı Onuncu Söz’ün Onuncu Hakikati’ne de işaret ediliyor.
Temel soru şu:
Eğer ebedî saadet olmasaydı, kâinatın her tarafında görülen hikmet ve maksadı nasıl açıklayabilirdik?
Bu soruyu Risale-i Nur’un bakış açısıyla birlikte düşünelim.
📚 KAYNAK
Bediüzzaman Said Nursî Risale-i Nur Külliyatı Sözler – Yirmi Dokuzuncu Söz
Eserin konusu: İnsan ruhunun bekası, melekler ve ölülerin diriltilmesi.
Kaynak program: Risale-i Nur Okuma Programı 2.1.0 Words [2021] – 553
İngilizce tercüme: Şükran Vahide Yayımlayan: Sözler Neşriyat.
Orijinal metin: erisale.com
💬 SİZ NE DÜŞÜNÜYORSUNUZ?
Kâinattaki düzen ve hikmet, insanın varoluş amacı hakkında bize ne anlatıyor?
Düşüncelerinizi yorumlarda paylaşabilirsiniz.
Videoyu faydalı bulduysanız beğenmeyi ve Risale-i Nur üzerine hazırladığımız yeni içeriklerden haberdar olmak için kanalımıza abone olmayı unutmayın.
DERS DÜNYASI NET’e hoş geldiniz!
#RisaleiNur #EbediSaadet #KainatinHikmeti
YİRMİ DOKUZUNCU SÖZ
İKİNCİ MAKSAT
İKİNCİ ESAS
Kâinatın Hikmeti
Kâinata dikkatle bakın.
Yıldızları gözlemleyin.
Gezegenleri…
Ve sayısız hayat çeşitlerini…
Her yerde bir düzen var.
Her yerde bir maksat var.
Ve her yerde hikmet kendini gösteriyor.
Peki, bu hikmet bize ne anlatıyor?
Bizi, gördüğümüz dünyanın çok ötesinde bir hakikate yönlendiriyor.
Ebedî saadete.
İlâhî hikmet, ebedî rahmetin bir yansımasıdır.
Bu hikmet, yaratılmış her şey aracılığıyla kendini ifade eder.
Bize verilen nimetlerde…
Varlığın dokusuna işlenmiş maksatlarda…
Ve kâinatın bütününde görülen kusursuz ahenkte…
Her şey, daha büyük bir manaya işaret ediyor.
Şimdi bir düşünün.
Eğer ebedî saadet olmasaydı, bütün bu hikmetin sonucu ne olurdu?
Bunca nimetin maksadı ne olurdu?
Kâinat neden sürekli böyle bir düzen sergilesin?
Yaratılış neden her adımda bir maksadı ortaya koysun?
Ebedî saadeti inkâr etmek, kâinatın her tarafında açıkça görülen hikmeti de inkâr etmek anlamına gelirdi.
Gözlerimizin önündeki delillere sırt çevirmek demek olurdu.
Oysa ilâhî hikmet, maksatsız değildir.
İlâhî nimetler de manasız değildir.
Kâinatın kendisi, daha büyük bir vaade şahitlik ediyor.
Bu dünya hayatını aşan bir vaade…
Ebedî saadet vaadine.
Bu hakikat, Onuncu Söz’ün Onuncu Hakikati’nde son derece açık bir şekilde izah edilmiştir.
Orada, bu hakikatin delili güneş gibi parlak bir açıklıkla ortaya konur.
Ve biz de meseleyi burada bırakalım.
Çünkü bazen bir hakikat, daha fazla söze ihtiyaç duymaz.
Sadece bizden bakmamızı ister…
Ve anlamamızı.
KAYNAKLAR
Risale-i Nur Okuma Programı 2.1.0 Words [2021] – 553
Bediüzzaman Said Nursî The Words – The Twenty-Ninth Word İnsanın Ruhunun Bekası, Melekler ve Ölülerin Diriltilmesi Hakkında
İngilizce tercüme: Şükran Vahide Yayımlayan: Sözler Neşriyat
Orijinal metin: erisale.com
ChatGPT
Orijinal Metin ve Video
Yirmidokuzuncu Söz
Beka-i Ruh ve Melaike ve Haşre dairdir.
…
İkinci Maksad
…
İkinci Esas
…
İKİNCİ MEDAR:
Hilkat-i kâinatta bir hikmet-i tamme görünüyor. Evet inayet-i ezeliyenin timsali olan hikmet-i İlahiye, kâinatın umumunda gösterdiği maslahatların riayeti ve hikmetlerin iltizamı lisanı ile, saadet-i ebediyeyi ilân eder. Çünki saadet-i ebediye olmazsa, şu kâinatta bilbedahe sabit olan hikmetleri, faideleri, mükâbere ile inkâr etmek lâzım gelir. Onuncu Söz’ün Onuncu Hakikatı, bu hakikatı güneş gibi gösterdiğinden, ona iktifaen burada ihtisar ederiz.
KAYNAKLAR
Cep telefonu: Risale-i Nur Okuma Programı 2.1.0, Sözler – 519, email: syesilova72@gmail.com
Bediüzzaman Said Nursi, Risale-i Nur Külliyatı, Sözler, Yirmi dokuzuncu Söz – Bekâ-i Rûh ve Melâike ve Haşre Dairdir – İkinci Maksad – İkinci Esas, Söz Basım Yayın Ltd. Şti., Mart 2012, İstanbul.
Kâinattaki kusursuz nizam bize ne anlatıyor? Her şeyin bir hikmeti ve gayesi varsa, insanın hayatı ölümle birlikte tamamen sona mı eriyor?
Bediüzzaman Said Nursî’nin Risale-i Nur Külliyatı’ndan Yirmi Dokuzuncu Söz’ün İkinci Maksat, İkinci Esas bölümünden hareketle hazırlanan bu videoda, kâinatın nizamı ile ebedî saadet arasındaki ilişkiyi ele alıyoruz.
Varlıklar arasındaki uyum, olaylardaki hikmet ve kâinatın her tarafında görülen anlamlı ilişkiler bizi önemli bir soruya yöneltiyor: Ebedî saadet olmadan bu muhteşem nizamın nihai gayesi tamamlanmış olur mu?
Bu belgesel anlatımında kâinatın nizamını, yaratılıştaki hikmeti ve ebedî saadet fikrini birlikte düşünmeye davet ediyoruz.
Sizce kâinattaki nizam, insanı ebedî bir hayat düşüncesine yönlendiriyor mu? Görüşlerinizi yorumlarda paylaşabilirsiniz.
DERS DÜNYASI NET — İlim, düşünce ve hakikat yolculuğu.
YİRMİ DOKUZUNCU SÖZ
İKİNCİ MAKSAT
İKİNCİ ESAS NOKTA
Birinci Delil: Kâinatın Nizamı
Kâinata dikkatle bakın.
Çevrenizdeki dünyayı gözlemleyin.
Her yerde bir nizam vardır.
Kusursuz bir nizam.
Bilinçli bir uyum.
Hiçbir şey amaçsız görünmez.
Her yönde bir seçimin işaretleri görülür.
Her yerde bir niyetin izleri vardır.
Her nesnede bir gayenin ışığı bulunur.
Her olayda iradenin bir yansıması vardır.
Her harekette bir seçimin belirtisi görülür.
Ve varlıkların her türlü birleşiminde bir hikmet kıvılcımı vardır.
Ortaya çıkan sonuçlara bakın.
Meydana getirdikleri sayısız meyveyi gözlemleyin.
Hepsi aynı hakikate işaret eder.
Bu kâinat, rastgele olayların bir araya gelmesinden ibaret değildir.
Onun nizamı, bir anlamın varlığını dile getirir.
Uyumu, bir gayeyi ortaya koyar.
Varlıklar arasındaki ilişkiler, her şeyi daha büyük bir bütünün parçaları hâline getirir.
Fakat şimdi şu soruyu düşünün:
Ya ebedî saadet olmasaydı?
Ya insanın varlığı, bütünüyle yok olup gitmekle sona erseydi?
O zaman bu derin ve anlamlı nizamın akıbeti ne olurdu?
Böyle bir nizam, gelip geçici ve kırılgan bir şeyden ibaret kalmaz mıydı?
Geçici bir şeyden…
Kalıcı bir temelden yoksun bir şeyden…
Anlamlı görünen, fakat hiçbir yere ulaşmayan bir nizamdan…
Varlıklar arasındaki derin bağlantılar, nihai anlamlarını kaybederdi.
Manevî anlamları silinip giderdi.
Aralarındaki ilişkiler, rüzgârın savurduğu toz zerreleri gibi dağılırdı.
Yaratılışın her tarafında yansıyan hikmet ise son gayesine ulaşamadan kalırdı.
Oysa gerçek nizam, anlamdan ayrı düşünülemez.
Anlam ise bu kısa dünya hayatının sınırlarını aşan bir hakikate işaret eder.
Ebedî saadet olmadan, bu muhteşem nizamın daha büyük gayesi tamamlanmamış kalırdı.
Bu sebeple kâinatın nizamı sessiz değildir.
O konuşur.
Kendisinin ötesindeki bir hakikate işaret eder.
Dikkatimizi ebedî saadete yöneltir.
Ve bizi bu geçici dünyanın ötesine bakmaya davet eder.
Hikmetin kemale erdiği bir hakikate…
Adaletin tamamlandığı bir âleme…
Ve varoluşun en derin gayelerinin nihayet ortaya çıktığı bir hayata…
Kâinat, bütün ihtişamlı nizamıyla ebedî saadete işaret eder.
KAYNAKLAR
Bediüzzaman Said Nursî, Sözler — Yirmi Dokuzuncu Söz: İnsanın Ruhunun Bekaası, Melekler ve Haşrin Hakikati Hakkında.
İngilizce tercüme: Şükran Vahide, Sözler Neşriyat tarafından yayımlanmıştır.
Orijinal metin: Risale-i Nur Okuma Programı 2.1.0, Words 2021, s. 552.
Yirmidokuzuncu Söz
Beka-i Ruh ve Melaike ve Haşre dairdir.
…
İkinci Maksad
…
İkinci Esas
…
Birinci Medâr:
Dikkat edilse, şu kâinâtın umumunda bir nizâm‑ı ekmel, bir intizam‑ı kasdî vardır. Her cihette reşehât‑ı ihtiyar ve lemeât-ı kasıt görünür. Hattâ her şeyde bir nur-u kast, her şe’nde bir ziyâ‑yı irâde, her harekette bir lem’a‑i ihtiyar, her terkipte bir şûle-i hikmet, semerâtının şehâdetiyle nazar‑ı dikkate çarpıyor. İşte eğer saâdet‑i ebediye olmazsa, şu esâslı nizâm, bir sûret‑i zaîfe-i vâhiyeden ibaret kalır. Yalancı, esâssız bir nizâm olur. Nizâm ve intizamın rûhu olan maneviyat ve revâbıt ve niseb, hebâ olup gider. Demek, nizâmı nizâm eden, saâdet‑i ebediyedir. Öyle ise; nizâm‑ı âlem, saâdet‑i ebediyeye işâret ediyor.
KAYNAKLAR
Cep telefonu: Risale-i Nur Okuma Programı 2.1.0, Sözler – 519, email: syesilova72@gmail.com
Bediüzzaman Said Nursi, Risale-i Nur Külliyatı, Sözler, Yirmi dokuzuncu Söz – Bekâ-i Rûh ve Melâike ve Haşre Dairdir – İkinci Maksad – İkinci Esas, Söz Basım Yayın Ltd. Şti., Mart 2012, İstanbul.
25. Söz – İkinci Zeyl: Beşerin küfrü, kâinâtın ve ekser mahlûkatın hukukuna öyle bir tecâvüzdür ki, semâvâtı ve arzı kızdırıyor ve anâsırı hiddete getirip tûfânlarla o zâlimleri tokatlıyor.
İki Farklı Bakış, İki Farklı Ruh Hali
Bu metin, Kur’ân-ı Kerîm’in üslubundaki derin hikmetleri ve özellikle ayetlerdeki tekrarların gayesini izah etmektedir.
Yazar, Kur’an’ın sadece bir kitap değil, aynı zamanda bir zikir, iman ve hidayet rehberi olması hasebiyle, en ehemmiyetli hakikatleri zihinlere nakşetmek için sıkça tekrarladığını belirtir.
Metne göre bu tekrarlar, insanın ebedî saadetini ilgilendiren hayati meselelerde birer ihtiyaç ve manevi gıda hükmündedir.
Ayrıca peygamber kıssalarının ve tevhid delillerinin yeniden zikredilmesi, iman esaslarını kuvvetlendirmek ve muhatabı ikna etmek amacını taşır.
Son olarak, Hz. Muhammed’in (a.s.m.) manevi makamının azameti ve sünnetine uymanın gerekliliği, Kur’an’ın temel eksenlerinden biri olarak sunulur.
Metin, bu mucizevi beyan tarzının ancak manevi bir hastalıkla malul olmayan selim akıllar tarafından takdir edilebileceğini vurgular.
Onbirinci Şuâ Olan Meyve Risalesi’nin Onuncu Meselesi
Emirdağ Çiçeği
…
Bir Suâl:
“Bazen ehemmiyetli bir hakikat, sathî nazarlara görünmediğinden ve bazı makamlarda cüz’î ve âdi bir hâdiseden yüksek bir fezleke‑i tevhidi veya küllî bir düsturu beyân etmekte münâsebet bilinmediğinden bir kusur tevehhüm edilir. Meselâ; Hazret‑i Yûsuf Aleyhisselâm, kardeşini bir hile ile alması içinde
وَفَوْقَ كُلِّ ذ۪ي عِلْمٍ عَل۪يمٌ
Her bilenin üzerinde daha iyi bilen biri vardır.
ayetYûsuf Sûresi, 12:7
diye gayet yüksek bir düsturun zikri belâğatça münâsebeti görünmüyor. Bunun sırrı ve hikmeti nedir?”
Elcevap:
Her biri birer küçük Kur’ân olan ekser uzun sûrelerde ve mutavassıtlarda ve çok sahife ve makamlarda yalnız iki‑üç maksat değil, belki Kur’ân, mâhiyeti hem bir kitab‑ı zikir ve îmân ve fikir, hem bir kitab-ı şerîat ve hikmet ve irşat gibi, çok kitapları ve ayrı ayrı dersleri tazammun ederek Rubûbiyet‑i İlâhiye’nin her şeye ihâtasını ve haşmetli tecelliyâtını ifâde etmek cihetiyle, kâinât kitab‑ı kebîrinin bir nev’i kırâati olan Kur’ân, elbette her makamda, hattâ bazen bir sahifede çok maksatları takiben mârifetullâhtan ve tevhidin mertebelerinden ve îmân hakikatlerinden ders verdiği haysiyetiyle, öbür makamda meselâ, zâhirce zayıf bir münâsebetle başka bir ders açar ve o zayıf münâsebete çok kuvvetli münâsebetler iltihak ederler. O makama gayet mutâbık olur, mertebe‑i belâğatı yükselir.
İkinci Bir Suâl:
“Kur’ân’da sarîhan ve zımnen ve işâreten, âhiret ve tevhidi ve beşerin mükâfât ve mücâzâtını binler defa ispat edip nazara vermenin ve her sûrede, her sahifede, her makamda ders vermenin hikmeti nedir?”
Elcevap: Dâire‑i imkânda ve kâinâtın sergüzeştine ait inkılaplarda ve emânet‑i kübrâyı ve hilâfet‑i arziyeyi omzuna alan nev-i beşerin şekâvet ve saâdet‑i ebediyeye medâr olan vazifesine dair en ehemmiyetli, en büyük, en dehşetli meselelerinden, en azametlilerini ders vermek ve hadsiz şübheleri izâle etmek ve gayet şiddetli inkârları ve inatları kırmak cihetinde, elbette o dehşetli inkılapları tasdik ettirmek ve o inkılaplar azametinde büyük ve beşere en elzem ve en zarûrî meseleleri teslîm ettirmek için Kur’ân, binler defa değil, belki milyonlar defa onlara baktırsa yine isrâf değil ki, milyonlar kere tekrar ile o bahisler Kur’ân’da okunur, usanç vermez, ihtiyaç kesilmez.
âyeti, gösterdiği müjde‑i saâdet-i ebediye hakikati; bîçâre beşere her dakika kendini gösteren hakikat‑i mevtin, “Hem insanı, hem dünyasını, hem bütün ahbabını îdâm-ı ebedîsinden kurtarıp ebedî bir saltanatı kazandırır” dediğinden milyarlar defa tekrar edilse ve kâinât kadar ehemmiyet verilse, yine isrâf olmaz, kıymetten düşmez.
İşte bu çeşit hadsiz kıymettar meseleleri ders veren ve kâinâtı bir hâne gibi değiştiren ve şeklini bozan dehşetli inkılapları tesis etmekte iknâa ve inandırmaya ve ispata çalışan Kur’ân‑ı Mu’cizü’l-Beyân, elbette sarîhan ve zımnen ve işâreten binler defa o meselelere nazar‑ı dikkati celbetmek; değil isrâf‥ belki ekmek, ilâç, hava ve ziyâ gibi birer hâcet‑i zarûriye hükmünde ihsânını tazelendirir.
Hem meselâ:
اِنَّ الْكَافِر۪ينَ
Hiç şüphesiz kâfirler…
ayet
Nisâ Sûresi, 4:101
ف۪ي نَارِ جَهَنَّمَ
Cehennem ateşindedir.
ayet
Tevbe Sûresi, 9:35, 109
veاَلظَّالِم۪ينَ لَهُمْ عَذَابٌ اَل۪يمٌ
Zâlimler için acı bir azap vardır.
ayet
İbrahim Sûresi, 14:22
gibi tehdit âyetlerini Kur’ân gayet şiddet ve hiddetle ve gayet kuvvet ve tekrarla zikretmesinin hikmeti ise; Risalei’n‑Nurda kat’î ispat edildiği gibi beşerin küfrü, kâinâtın ve ekser mahlûkatın hukukuna öyle bir tecâvüzdür ki, semâvâtı ve arzı kızdırıyor ve anâsırı hiddete getirip tûfânlarla o zâlimleri tokatlıyor; ve
Oraya atıldıklarında Cehennemin gürleyişini işitirler ki, kaynayıp duruyor. Neredeyse o Cehennem onlara olan öfkesinden parçalanacak!
ayet
Mülk Sûresi, 67:7-8
âyetinin sarâhatiyle o zâlim münkirlere Cehennem öyle öfkeleniyor ki, hiddetinden parçalanmak derecesine geliyor.
İşte böyle bir cinayet‑i âmmeye ve hadsiz bir tecâvüze karşı beşerin küçüklük ve ehemmiyetsizliği noktasına değil, belki zâlimâne cinayetinin azametine ve kâfirâne tecâvüzünün dehşetine karşı, Sultan‑ı Kâinât kendi raiyetinin hukukunun ehemmiyetini ve o münkirlerin küfür ve zulmündeki nihâyetsiz çirkinliğini göstermek hikmetiyle fermânında gayet hiddet ve şiddetle o cinayeti ve cezasını değil bin defa, belki milyonlar ve milyarlar ile tekrar etse, yine isrâf ve kusur değil ki, bin seneden beri yüzer milyon insanlar her gün usanmadan kemâl‑i iştiyakla ve ihtiyaçla okurlar.
Evet her gün, her zaman, herkes için bir âlem gider, taze bir âlemin kapısı kendine açılmasından o geçici herbir âlemini nurlandırmak için ihtiyaç ve iştiyakla
لَٓا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ
Lâ İlâhe İllallâh.
arabi
cümlesini binler defa tekrar ile o değişen perdelere ve âlemlere her birisine bir
لَٓا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ
’ı bir lamba yaptığı gibi‥ öyle de; o kesretli, geçici perdeleri ve tazelenen seyyâr kâinâtları karanlıklandırmamak ve âyine‑i hayatında in’ikâs eden sûretlerini çirkinleştirmemek ve lehinde şâhit olabilen o misâfir vaziyetleri aleyhine çevirmemek için, o cinayetlerin cezalarını ve Pâdişah‑ı Ezelî’nin şiddetli ve inatları kıran tehditlerini, her vakit Kur’ânı okumakla tahattur edip nefsin tuğyanından kurtulmağa çalışmak hikmetiyle, Kur’ân gayet mânidâr tekrar eder. Ve bu derece kuvvet ve şiddet ve tekrar ile tehdidât‑ı Kur’âniye’yi hakikatsiz tevehhüm etmekten, şeytan bile kaçar. Ve onları dinlemeyen münkirlere Cehennem azâbı ayn‑ı adâlettir, diye gösterir.
Hem meselâ; Asâ‑yı Mûsa gibi çok hikmetleri ve faydaları bulunan kıssa‑i Mûsa’nın (As.) ve sâir Enbiyânın kıssalarını çok tekrarında, risalet‑i Ahmediye’nin hakkâniyetine bütün Enbiyânın nübüvvetlerini hüccet gösterip onların umumunu inkâr edemeyen, bu Zât’ın risaletini hakikat noktasında inkâr edemez, hikmetiyle ve herkes her vakit bütün Kur’ânı okumaya muktedir ve muvaffak olamadığından, herbir uzun ve mutavassıt sûreyi birer küçük Kur’ân hükmüne getirmek için ehemmiyetli erkân‑ı îmâniye gibi o kıssaları tekrar etmesi, değil isrâf, belki muktezâ‑yı belâğattır ve hâdise‑i Muhammediye, bütün benî Âdem’in en büyük hâdisesi ve kâinâtın en azametli meselesi olduğunu ders vermektir.
Evet, Kur’ân’da Zât‑ı Ahmediye’ye en büyük makam vermek ve dört erkân‑ı îmâniyeyi içine almakla لَٓا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ rüknüne denk tutulan
مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّٰهِ
Muhammed (a.s.m.) Allah’ın Resulüdür.
ayet
Fetih Sûresi, 48:29
ve Risalet‑i Muhammediye kâinâtın en büyük hakikati ve Zât‑ı Ahmediye bütün mahlûkatın en eşrefi ve Hakikat‑i Muhammediye tâbir edilen küllî şahsiyet‑i maneviyesi ve makam‑ı kudsîsi, iki cihanın en parlak bir güneşi olduğuna ve bu hârika makama liyâkatine dair pek çok hüccetleri ve emâreleri, kat’î bir sûrette Risalei’n‑Nurda ispat edilmiş. Binden birisi şudur ki:
düsturuyla; bütün ümmetinin, bütün zamanlarda işlediği hasenâtın bir misli O’nun defter‑i hasenâtına girmesi ve bütün kâinâtın hakikatlerini, getirdiği nur ile nurlandırması, değil yalnız cin, ins, melek ve zîhayatı, belki kâinâtı, semâvât ve arzı minnettar edecek eylemesi ve istîdat lisânıyla nebâtâtın duâları ve ihtiyac‑ı fıtrî diliyle hayvanatın duâları, gözümüz önünde bilfiil kabûl olmasının şehâdetiyle milyonlar, belki rûhânilerle beraber milyarlar fıtrî ve reddedilmez duâları makbûl olan sulehâ‑yı ümmeti her gün O Zât’a salât ve selâm ünvânı ile rahmet duâları ve manevî kazançlarını en evvel O Zât’a bağışlamaları ve bütün ümmetçe okunan Kur’ânın üç yüz bin hurûfunun, her birisinde on sevaptan tâ yüz, tâ bin hasene ve meyve vermesinden – yalnız kırâat‑ı Kur’ân cihetiyle – defter‑i a’mâline hadsiz nurlar girmesi haysiyetiyle, O Zât’ın şahsiyet‑i maneviyesi olan Hakikat‑i Muhammediye istikbâlde bir şecere‑i tûbâ-i Cennet hükmünde olacağını Allâmü’l‑Guyûb bilmiş ve görmüş, o makama göre Kur’ânında o azîm ehemmiyeti vermiş ve Fermânında O’na tebaiyeti ve Sünnet‑i Seniye’sine ittibâ ile şefâatine mazhariyeti en ehemmiyetli bir mesele-i insaniye göstermiş ve o haşmetli şecere‑i tûbânın bir çekirdeği olan şahsiyet‑i beşeriyetini ve bidâyetteki vaziyet‑i insaniyesini ara sıra nazara almasıdır.
İşte Kur’ânın tekrar edilen hakikatleri bu kıymette olduğundan, tekrârâtında kuvvetli ve geniş bir mûcize-i maneviye bulunmasına fıtrat‑ı selîme şehâdet eder. Meğer maddiyûnluk tâunuyla maraz‑ı kalbe ve vicdân hastalığına müptelâ ola!‥
Bazan insan, göz hastalığından dolayı güneş ışığını inkâr eder. Ağzındaki hastalıktan dolayı da suyun tadını inkar eder.
arabiKaside-i Bürde’denkaidesine dâhil olur.
KAYNAKLAR
Risale-i Nur Külliyatı, Sözler, Yirmi Beşinci Söz – Mu’cizât-ı Kur’âniye Risalesi – İkinci Zeyl – Onbirinci Şuâ Olan Meyve Risalesi’nin Onuncu Meselesi – Emirdağ Çiçeği, Söz Basım Yayın Ltd. Şti., Mart 2012, İstanbul.
